உன்னிதயத்தை
யாரும் நேசிக்கட்டும்
ஆனால் என்னிடத்தை
பாதுகாப்பது
உன் பொறுப்பே

எழுத ஆரம்பிக்கும்
கவிதையின் பொருள்
நீ என்பதாலேயே
அது கவிதை எனவாகின்றது

இதயம் அறியாமல்
ஒரு உயிரை
அடையாளம் கண்டது

காதல் என்பது
பார்வையில் தொடங்கும்
ஒரு அமைதியான புரட்சி

தூரம் காதலை குறைக்காது
அது அதை ஆழமாக்கும்

துவட்ட துவட்ட
நனைகின்றாய்
வெட்கத்தில் அழகாய்

மறந்துப் போன
மகிழ்ச்சியை
மறுபடியும் மலர
வைத்தாய் நீ
இனிய காதலர் தின
வாழ்த்துக்கள் என் அன்பே

கண்கள் பேசிக்கொண்டே
இருக்கும் போது
வார்த்தைகளின் தேவையே இருக்காது

தொடாத தருணமே
எரியும் கனவாக மாறுகிறது

புன்னகை
பேண்ட்எய்ட் போன்றது
காயத்த மறைக்கும் ஆனால்
வலி மறைவதில்லை