மௌனமான இரவில்
பார்வை மட்டும் பேசும்
அதுதான் காதலின் ஆழம்

காத்திருப்பும்
சுகமே
உன் வரவுக்காக
என்பதால்

கண்கள் பேசும் மொழி
காதலின் முதல் கவிதை

பெயரை கூறாமல்
நெஞ்சை நிரப்பும் ஒருவர் இருந்தால்
அது காதல் தானாகவே மலர்ந்திருக்கிறது

பரிதாபமாய் தோன்றும்
புன்னகை கூட
காதலனின் பார்வையில் பூக்கும்

பூட்டி விட்டேன்
இதயத்தை
எங்கேனும் தொலைத்துவிடு
திறவுகோலை மீண்டும்
தொலையாமலிருக்க
என்னிதயத்திலிருந்து
என்னவன்

ஒவ்வொரு தொடுதலும்
எளிதில் அணைக்க முடியாத
நெருப்பாக மாறுகிறது

உயிராக நினைத்த உறவுகள்
எனக்கு கொடுத்த பரிசு
கண்ணீர் மட்டும் தான்

காத்திருப்பு காயப்படுத்தினாலும்
காதலின் நம்பிக்கை குணமாக்கும் மருந்து

கண்கள் பேசும் அமைதியில்
கனவுகள் கூட
காதலின் வாசனையை பரப்புகின்றன