விரல்கள் சுருங்கும் தருணம்
இதயம் உருகும்
நொடியாக மாறுகிறது

தூரம் தற்காலிகமானது
ஆனால் நம் காதல்
நிரந்தரமானது

இரவில் நிலவை விட
அதிகமாக பிரகாசித்தவள்
அருகில் அமர்ந்த கணமே

மறந்திருந்தாலும்
மயக்குகிறாய்
மயிலிறகாய்
வருடி மனதை

பார்வை முத்தமிடும் முன்
ஆசை முழு உடலையும்
தீயில் வைத்துவிடுகிறது

நேரம் மறக்கும் அளவுக்கு
அந்த பார்வை நீள்ந்தது

பார்வை தடவிய
இடங்களில்
ரகசிய வாசல்கள்
திறக்கின்றன

மனதைத் தொட்டு
உடலைச் சுழற்றும்
காதல் நிமிடமே
ஒரு நிலா இரவு

மூச்சின் நிறைவை விட
காதலின் நெருக்கம் தான்
உயிரோட்டமாக இருக்கும்

விடியலின்
ஒளி நீயெனக்கு
இருளை போக்கும்
ஆதவனாய்