என் வாழ்க்கையில் உன்
காதலை இழந்துட்டு ஒரு
பொம்மை போல் வாழ்ந்து
கொண்டு இருக்கிறேன்

உறக்கம் கொஞ்சம்
நீளாதா கனவிலாவது
நீ என்னுடன் இருக்க

நீ தூரத்தே என்ற
துக்கம் இல்லை
பக்கத்தில் இல்லை என்ற
ஏக்கம் மட்டுமே

மழைத் துளியின் மென்மை போல
பாசம் மனதைக் கட்டி
அணைத்து அமைதியை வழங்குகிறது

மறுபடியும் சந்தித்தால்
மலரும் நினைவுகள்

நீ விழிகளில்
கவிதை எழுத
என் விழிகளுக்கு
மையிடுகிறேன்
மையலோடு

மனதில் பதிந்த முகம்
காலம் கடந்தும்
அழியாத ஓவியம்

நீ தொலைந்ததும்
நான் மட்டும் இல்லை
என் கனவுகளும்
என்னோடு அழிந்துவிட்டன

துரத்தும் அலையாய்
நீ ஒதுங்கும்
கரையாய்
நான் காதலில்
கலந்தே கரைந்தே

மனதோடு மாலையாய்
எனை சூடிக்கொள்
உன் உள்ளத்தில்
உதிராத மலராய்
நானிருப்பேன்