என் இரவுகளில்
என்னவனின் நினைவுகள்
யாதும் நீயே

மொத்த உசுரயும்
எடுத்து விட்டு
கலைக்கிறாய்
மௌனத்தை
இந்த ஒத்த
உசுரு வாழ்வது
உனக்கென்று
உணராமல்

நீ என்னைத் தொடாத
நேரத்தில் கூட
நெஞ்சம் குலுங்கியது

கண்கள் சந்திக்கும் இடத்தில்
வார்த்தைகள் தேவையற்றவை

மௌனத்தில் கூட
இதயம் பேசும்
மொழி காதல்தான்

உதடுகள் சந்திக்கும் நொடி
ஆசையின் புயல் கரையை
உடைத்துச் செல்கிறது

இதயம் ஒரு மழைப்பொழிவு
அதை உணர்வது மட்டுமே காதல்

துடிப்புக்கு முன்னே பிறந்தவள்
நெஞ்சில் காதலாகவே
இருக்க வேண்டும்

உன்னோடு உரையாட
சேர்த்து வைத்த
வார்த்தைகளை
எல்லாம் உளறி
நிலவோடு
ஒரு ஒத்திகை
நீ வரும்
வரை

காற்றைத் தொட முடியாது
ஆனால் உணர முடியும்
உன் காதலும் அப்படித்தான்
என் உயிர் முழுவதும்
நிறைந்திருக்கிறது