விடுதலையில்லா
சட்டம் வேண்டும்
உன் காதல் பிடிக்குள்
அகபட்டுக்கிடக்க

தோளில் சாயும்
அந்த ஓரநிமிடம்
ஆயுள் முழுக்க
உரசும் நினைவாக மாறுகிறது

நெஞ்சின் துடிப்பை
வேகப்படுத்தும் ஒரு தீப்பொறி
உன் தொடுதலில் மறைந்திருக்கும்

கன்னத்தில் விழும் மூச்சின் சூடு
ஆயிரம் வார்த்தைகளுக்கு மேலானது

நீ சென்ற
பின்னும்
ஓடி திரிகிறது
அங்குமிங்கும்
குறும்பு
குழந்தையாய்
மன அறைக்குள்
உன் நினைவுகள்
சுகமான இம்சயாய்

மறந்து போன
ஞாபகங்கள்
துளிர் விடுகிறது
நீயாக

சுதந்திரமான மனதும்
சுயநலமாகி போனது
உனதன்பு எனக்கே
எனக்குமட்டும்
சொந்தமென்று

ஒரு பெயர் சொல்லும் போது
இதயம் துடிக்கிறது என்றால்
அது காதல்

தொட்டு பார்க்காத காதல் கூட
சில நேரம் தெளிவான
ஆசையாக ஜ்வலிக்கிறது

இதயம் தாண்டி
ஆன்மா பேசும் காதல்
அந்த அளவிலானது