மேகமாய்
நீ விலக
கண்களும்
மழையாகுதே

தொடாத தருணமே
எரியும் கனவாக மாறுகிறது

இரவு அமைதியில் கூட
அவளின் சுவாசம்
ஒரு இசைபோல் கேட்கிறது

காத்து கிடக்கின்றது என்
கண்கள் உன்னில் துள்ளி
குதிக்கும் மீன்களை காண
உன் அழகிய இரு விழிகள்

காற்றை தொட முடியாது
ஆனால் அதன் நுணுக்கத்தால்
காதலை உணர முடியும்

பூப்பதுதான் அழகென்று
இருந்த பூக்கள் ஒரு நாள்
வாயை பூட்டிகொண்டதாம்
நம்மையும் ஆள ஒருத்தி
இருக்கிறாள் என்று உன்
புன்னகையை கண்டதும்

தூரம் எவ்வளவு இருந்தாலும்
என் காதல் உன்னுடன்
எப்போதும் இணைந்திருக்கிறது

உன்
அருகாமை போதும்
தாய்மடியாய்
நினைத்து நானுறங்க

இரவின் இருளில்
மூச்சுகள் சேரும் போது
உலகம் மங்குகிறது

கண்கள் சொன்ன ரகசியத்தை
இதயம் மட்டும் புரிந்துகொண்டது