பனி விழும் இரவில் கூட
அவளது மூச்சின் சூடே
என்னை உருக்கிறது

நெருக்கம் அதிகரிக்கும்போது
வார்த்தைகள் மெதுவாக விலகுகின்றன

முகம் சிரிக்கிற போதும்
உள்ளம் அதில்
அவளை மட்டும் தேடுகிறது

என்னுள்ளும்
பல கவிதை
உனக்காக
அவ்வப்போது
ரசிக்கின்றேன்
மனதுக்குள்

உன் கண் சிமிட்டலில்
காணாமல் போன என்
இதயம் உன் சிரிப்பினால்
துடித்து கொண்டிருக்கிறது

உன் அழைப்பென்றாலே
ஆனந்தம்
தான் மனதுக்கு

மாறிக்கொண்டே
இருக்கிற உலகில் நிலைத்திருப்பது
சவாலாகத்தான் இருக்கும்

பார்வை மோதிய அந்த நொடி
மனம் தன் பாதையை மறந்தது

முகம் பார்த்து பேசாமல்
இதயம் பார்த்து
நம்புவது தான்
உண்மையான காதல்

உன் தோளில் அழகாய்
உறங்கி கொண்டிருக்கும் நம்
குழந்தைக்கு தெரியுமா?
நான் தான் உன்
முதல் குழந்தை என்று