நேரம் கடந்து போனாலும்
மனதைத் தொடும் பாசம்
ஒரு பூவின் வாசனை போல
நிலைத்து நிற்கிறது

அன்பை உதரி போக
தெரிந்த உனக்கு என்
மனசு வலிக்கும் என்று
ஏன் தெரியாமல் போனது

நாம் வெட்கம் மறந்து
பேசிய வார்த்தைகள்
எல்லாம் சத்தமின்றி
வருடுது மனதை
நித்தம் மயிலிறகாய்

சொல்லவந்ததை
சொல்ல முடியாமல்
போவதிலிருந்தே
துவங்குகிறது காதல்

நெருக்கம் தேவையில்லாமல்
நினைவுகளின் வாசனை
காதலை கரையச் செய்து
புதிய கனவுகளை உருவாக்கும்

இருவரி
கவிதையொன்று
இணைந்து
எழுதிடுவோம்
இதழ்களிலே

உறக்கத்தின் பின்னும்
உறங்காமல் வளர்கிறது
நம் காதல்
விலகாத
உன் பிடிக்குள்

நினைவில் தங்கிய ஓர் நிமிடம்
ஆயுள் முழுக்க காதலை வாழ வைக்கும்

இன்பத்திலும் துன்பத்திலும்
மனம்விட்டு பேச துணை
இல்லாதபோது தான்
தெரியும் உண்மையான
அன்பின் பெருமை

மெதுவாக சேரும் நினைவுகள்
மனதை பாதுகாத்து
உயிர்க்கான உறவாக மாறும்