எனதென்று
எதுவுமில்லை
நாமென்றான
பின் அன்பே

உன் கண்ணாமூச்சி
ஆட்டத்தில்
களைத்து போனது
என் விழிகள்தான்
உனக்காய் காத்திருந்து

நினைக்க
மறந்த நொடியிலும்
ஏதோவொரு செயல்
உன்னை......
ஞாபகப்படுத்தியே
செல்கின்றது

உன் விழிகள் பேசும் மொழியில்
என் இதயம் சிறைப்பட்டது
உன் புன்னகை காட்டும் பாதையில்
என் பயணம் தொடங்கியது

விஷத்தின் ருசி காதல்
பிரிவில் தெரியும்

மௌனத்தின் நடுவே
அவள் மூச்சு மட்டும்
காதலுக்குப் பதில் சொல்கிறது

பேசாமலே புரிந்து கொள்ள
வைக்கும் சக்தியே
உண்மையான காதல்

எப்போதும் கொஞ்சுவதில்லை
எப்போதோ கொஞ்சியதை
இப்போது நினைத்தாலும்
மனம் கெஞ்சுது
உன் கொஞ்சலுக்காய்

புன்னகையில் புதைந்திருக்கும் காமம்
இதழ்களின் அசைவில் வெளிப்படும்

என் ஒவ்வொரு
நொடியிலும்
மறைந்திருக்கும்
சுவாரஸ்யம்
நீ அன்பே