இதயம்
இடம்மாறினால்
உதயமாகும் காதல்
இதழ்கள் இடம் மாறினால்
உருவாகும் கவிதை

அருகில் இல்லாமலேயே
எனை இம்சிக்க
உன் அன்பினால்
மட்டுமே முடியும்
எனதன்பே

மனதில் மலரும் ஒரு நிழல்
வாழ்க்கையைப் பூர்த்தி செய்கிறது

ஒருவரின் சிரிப்பில்
மற்றொருவரின் உலகம்
மறைவதே காதல்

உயிருக்கு ஆக்ஸிஜன்
தேவைப்படுவதுபோல்
என் மனதுக்கு
உன் சிரிப்பு தேவைப்படுகிறது

எனக்கான நேரமே
உன்னிடம் இல்லாத போது
என் மீது காதல் மட்டும்
எப்படி இருக்கும்

இதயத்தின் துடிப்பும்
பார்வையின் அமைதியும்
சேரும் போது
காதல் கனவில் மாறும்

சுவாசிக்க கூட மறந்து விட்டேன்
அணைத்த ஒவ்வொரு கணமும்
ஒரு கவிதை போல

மெல்ல சாயும் தோளில்
மனம் முழுவதும்
சுமையை அகற்றுகிறது

எதார்த்தமான
பார்வை எனினும்
பிழையில்லா என்
நேசத்தை சிறை
செய்கிறது அவள்
விழிகள்