நிலவோடு
போட்டியிடுகிறது
மனம்
சலிக்காமல்
காத்திருப்பதில்
உனக்காக

கண்ணின் ஆழத்தில்
அவளின் ஒளி
இரவின் நிலாவை
மங்கச் செய்கிறது

மௌனமாக கைகளை
பிடித்த முறை
நூறு சொற்களை விட
ஆழமாகவே பதியும்

முத்தம்
பகிரவே வந்தேன்
முழுவதும்
பறித்துக்கொண்டாயே

அருகில் வந்தாள் என்றால்
நாட்கள் பொழுதல்ல
கனவாகவே நின்றுவிடும்

மூச்சின் நடுவே பாயும் வெப்பம்
உடலின் எல்லைகளைக் கடந்தும்
உணர்வுகளை எரியச் செய்கிறது

புன்னகை பகிர்ந்த
ஒரு கணமே
வாழ்நாள் முழுவதும்
நினைவாய் நிற்கும்

சரணடைந்து விட்டேன்
உன்னிடம்
ஏற்றுக் கொள்வாயோ
கொல்வாயோ
எதுவாயினும்
ஏற்றுக்கொள்கிறேன்
நிறைவுடன்

பற்றிய
கரங்களுடனேயே
என் கடைசி
பயணம் வரை

காதலாக நீ கொடுத்த
பரிசுகள் அனைத்தும்
பத்திரமாக இருக்கிறது
உன் இதயம் தவிர