மெல்ல நெருங்கும்
மூச்சின் வாசம்
இதயத்தில் மின்னலாக விழுகிறது

எதுவும் தோனாத
போதுதான் உணர்கிறேன்
நீ எல்லாமுமாக
எனக்குள் இருப்பதை

காதல் ஒரு மொழி இல்லை
அது ஓர் அதிர்வெண்
இரு இதயங்களுக்கிடையிலான
அமைதியான உரையாடல்

நேரில் பார்க்க ஆசை
பார்க்க முடியவில்லை
கண்கள் இரண்டும்
உன்னையே தேடுகிறது

காதல் என்பது ஒரு பூ
அதை சரியான முறையில் பராமரித்தால்
அதன் மணம் வாழ்நாளின்
இறுதி வரை நம்மை தொடரும்

என் கால்களை உன்னை
நோக்கிக் கவர்ந்திழுக்கிறது
உந்தன் குறுநகை

பார்வையில் விழுந்த அந்த நொடி
மனம் நிலையாக தங்கிவிட்டது

தயவு செய்து மொழிகளால் பேசு
விழிகளால் பேசாதே
எத்தனை முறை வீழ்வது
உன்னுள் நான்

மனமெங்கும்
உன் நினைவுகள்
எனை தந்தியின்றியே
மீட்டி கொண்டிருக்கு
காதல் ஸ்வரங்களோடு
வீணையாய்

சுவாசமும் மெதுவாகவே நகரும் போது
காதல் வேதனையாய் தங்குகிறது