இணையாக இல்லை என்றாலும்
உணர்வாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாள்

சிறிய நினைவுகள் கூட
பெரிய புன்னகையை உருவாக்கும்

நெருக்கம் சொல்லிக்கொள்வதில்லை
அது தோள்மீது சாயும்
ஒரு மௌனமான அழுத்தம்

காணாமல் போன
என் புன்னகையும்
நொடியில் மலர்கிறது
உனை காணும்
போதுதான் மகிழ்வோடு

இவ்வுலகில் எனக்காக
ஒரு அழகிய
கனவை தந்தது
உன் அன்பு

வேண்டுதலிலும்
கிடைக்காத
வரம் எதிர்பாரா
உன் தரிசனம்

அவள் பார்வை
உராய்ந்த கவிதை போல்
தொடாமல் தொடும்
காட்சிகள் நரம்பை துளைக்கும்

நாள்தோறும் சூரியன்
உதிக்கிறதுபோல்
என் காதலும்
உன்னைக் காணும்
ஒவ்வொரு முறையும்
புதிதாக உணர்கிறேன்

திறக்குமுன்
கதவை
மன அறைக்குள்
நுழைந்து விட்டாய்
அன்பெனும்
சாவி கொண்டு

சொல்லில் அடங்கா
என் காதலை
உனக்கு சொல்லவே
இந்த நெற்றி முத்தம்