உன்னில் நனைந்த
என் நெஞ்சம்
இனி வறட்சி என்றே அறியாது

அடர்ந்த இரவில்
அவளின் மூச்சு மட்டும்
சப்தமாக கேட்டது

இரவு முழுக்க
ஒரு நினைவு
உறக்கத்தை விட
முக்கியமாயிருந்தது

கண்கள் மயங்கி விடும் தருணத்தில்
ஆசையின் வெப்பம்
சுவாசத்தோடு கலந்து
உடலை முழுதும் ஆட்கொள்கிறது

உன் மன கூண்டில்
சிறகடிக்க வேண்டும்
காதல் பறவையாக
நான் மட்டுமே
என்றும் என்னவனே

நினைவில் வாழ்வதுதான்
காதலென்றால்
நிஜமாகவாவே
வாழ்வேன் உனக்காக

உறங்க முடியாத கனவுகளில்
தூங்க முடியாத நினைவுகள்
விழித்துக் கொண்டேயிருக்கின்றன

நெருக்கம் பேசாமல்
சொல்வதையே
காதல் என்று அழைக்கிறார்கள்

காற்றாய்
தீண்டி காணாமல்
போகின்றாய்
மனதில் ஆசையெனும்
புயலை தூண்டி

தொட்டு பேசாத அணைப்பு
காதலின் நிசப்த உரையாடல்