சிரிப்பு ஒரு நொடி
ஆனால் மனம் அதை
ஆயிரம் முறை நினைக்கிறது

நேரம் நிற்கும் அளவிற்கு
உன் கண்களின் ஆழத்தில்
நான் தொலைந்து போனேன்

எழுதிடுவோம்
ஒரு புதுக்கவிதை
விழிகளில் கலந்து
இதயத்தில் நுழைந்து

அருகில் இருக்கும்போது
நிமிடம் போல்
பிரிந்தால் ஆண்டுகள் போல

கண்ணில் விழும் ஒரு பார்வை
ஆயிரம் வார்த்தைகளை
மவுனத்தில் சொல்கிறது

காற்றை தொட முடியாது
ஆனால் அதன் நுணுக்கத்தால்
காதலை உணர முடியும்

பிரிந்த பிறகும்
ஒரு குருட்டு நம்பிக்கை
நீ என்னை
மறந்திருக்க மாட்டாய் என

என் பாதம்
தொடும் துளிகளை
பன்னீரெனப் பருகுகிறாய்
பாவமோ சாபமோ
எனையே சேரட்டும் அன்பே

இரவின் மௌனத்தில்
கலக்கும் மூச்சுகள்
காதலைக் கவிதையாக்குகின்றன

நினைவுகள் இரவின்
நட்சத்திரங்களை விட
அதிகம் ஒளிர்கின்றன