மனமோ
உன்னில் லயித்திருக்க
நீயோ சற்றும்
சலனமின்றி
இருக்கின்றாயே
கண்ணாய்
என் கண்ணா

காதல் ஒரு மொழியாக இருந்திருந்தால்
அதை புரிந்துகொள்ள
காது தேவையில்லை
ஒரு இதயம் இருந்தாலே போதும்

மனைவிக்கு தன் கணவனும்
கணவனுக்கு தன் மனைவியும்
தான் முதல் குழந்தை

உன்னில் தொலைந்த
நிமிடங்களை
மீட்டி மீண்டும்
என்னை தொலைத்து
கொண்டிருக்கிறேன்
உன்னிடம்

வார்த்தை பேசாத
ஓர் புன்னகை
ஆசையை அலையாக்கும்
அர்த்தம்

இன்னொரு
குழந்தை பிறந்தாலும்
உன்னை சொல்லியே
அவனை ரசிப்பேன்
நீ எனக்கு கிடைத்த
முதல் வரம்

தனிமையில் கூட
நினைவில் எழும் அவளின் வாசனை
ஆசையை மேலெழுப்புகிறது

உயிரோட இருக்கும் போதே
நடைப்பிணமாக வாழ
கற்றுக்கொடுத்த உன்
அன்பிற்க்கு மிக்க நன்றி

சட்டென்று
ஒரு கவிதை
கன்ன ஏட்டில்
ரசிப்பதா ருசிப்பதா
மெய்மறந்து நான்

விரல்களின் எளிதான தொடுதலே
சில நேரங்களில்
இதயத்தின் முழு கதையை
எழுதி விடும்