உதிரா மலராய்
மலர்ந்திருக்க
வேண்டும்
நம் காதல்
உன் மனதில்
நான் மரணித்தாலும்

காதல் மனிதரை மாற்றாது
அவரின் உள்ளத்தை
வெளிச்சமாக்கும்

சுடர் இல்லாத நெருப்பும்
அவளின் நெருக்கத்தில்
தீவிரமாக எரிந்தது

கண்களில் சிக்கி விடும் நேரத்தில்
உலகின் எல்லா கதைகளும்
ஒரு நொடியின் கதை போல தோன்றும்

முற்றிலும் பேசாமல்
நடந்த அந்த தொடு
ஒருவிதமான மின்சார பரவல்

விழி
மொழி புரிந்தும்
மௌனத்தை
பரிசளித்து
நீயே
என் விடையாகிப்போனாய்

பாசம் காற்றாக வந்தது
ஆனால் சுவாசமாகி விட்டது

தேடி வந்து
தேட வைத்து
இன்று நினைவுகளில்
வாழ வைத்து
விட்டாய் என்னை

அத்தனை
இரைச்சலயும்
நிசப்தமாக்கி
உன் நினைவு
என்னை
தனிமையாக்கிவிடுகிறது

தேகம் பேசும் மொழி
இதயம் கேட்கும் கவிதை