உணர்வுகளை
வார்த்தைகள் சொல்லமுடியாது
அவை மெதுவாக
காதலியின் உதட்டில் உருகும்

கடைக்கண் பார்வைக்கு
பின்னால் இருக்கும்
அவளின் ஆசை
ஒரு கவிதை போல்
மெதுவாக நுழைகிறது

அருகில் இல்லாமலும்
உயிர் முழுவதும் வாழ்கிறவர்களே
காதலின் உண்மை முகம்

அரவணைக்கு
உன் மூச்சு
காற்றுக்குள்
அடைக்கலமானது
மனமும் இதமாக

அனைவரும்
அருகில் இருந்தும்
அனாதைபோல்
உணர வைக்கின்றது
நாம் நேசித்தவரின் பிரிவு

இரவு நீளும் போது
பார்வைகள் மௌனமாக
காதல் பேசுகின்றன

என் எல்லா
செயல்களிலும்
நீயே பிம்பமாகிறாய்
நீயின்றி நானில்லை

மழையில் நனைந்த பாசம்
இதயத்தை சூடாக வைத்தது

முகத்தில் இல்லாத புன்னகை
மனதின் உள்மூச்சில் மட்டும்
பிரதிபலிக்கிறது

சுவரில் சாய்ந்த நிழல்போல
அவளின் நினைவுகள்
எப்போதும் அருகில்தான் இருக்கும்