சிரிப்பின் பின்னால்
ஒளிந்த மௌனம்
நெஞ்சை நிரம்ப வைத்தது

விழிகளை மூடியும் நினைவில்
தவிக்கும் தூரம்தான் ரோமான்ஸ்

கண்கள் பேசும் அமைதியில்
கனவுகள் கூட
காதலின் வாசனையை பரப்புகின்றன

நிறம் பார்த்து வந்த காதல்
நிரந்தரமானது அல்ல
மனம் பார்த்து வந்த காதலுக்கு
மரணமே இல்லை

வாசல் அடைக்கலாம்
கனவுகளை தடுக்க முடியாது
காதல் கனவுகளில் வாசல் இல்லை

பாசம் தானே வைத்தேன்
எதற்காக
இத்தனை கண்ணீரும்
வலிகளும் தருகிறாய்

தேடலில் தொலைவதும்
ஒருவித சுகம்தான்
நீயும் உணர்ந்திருப்பாய்தானே
அலையே

அவள் அருகில் இல்லாத
போது கூட
அவள் வாசனைப் போல்
பசுமை பரவுகிறது

இதயத்தின் சிறைச்சாலை
காதலின் இனிய தண்டனை

சிரிப்பை பார்க்கும்போது
மனசு தானாகவே ஜெபம் போல
அமைதி அடைகிறது