பேசாத நேரங்களில் கூட
நெஞ்சம் நெஞ்சம்
பேசிக்கொண்டே இருந்தது

நினைவுகளில் மட்டும்
வாழும் காதலுக்கு
பிரிவே ஒரு சிறை

கைபிடிக்கும் தருணம்
ஒரு வாழ்க்கையே போல் நீள்கிறது

இதய துடிப்பை
மாற்ற முடியாத ஒரே உந்துதல்
கண்ணில் மறைந்த காதல் விழிகள்

அணைப்பது
யாரென்ற
சிந்தனையிலேயே
கரைகிறது
இரவும் மெழுகாய்

நான் தியானிக்கும்
பூங்காற்று நீ
என் தியானத்தின்
உயிர் மூச்சு நீ

இதயம் தேர்ந்தெடுத்த
நிமிடம் தான்
வாழ்க்கை திசை திரும்பும் தருணம்

மழைத் துளியால்
நனைந்த இரவில்
காதல் மென்மையான
மூச்சுகளால் மலர்கிறது

மௌனத்தில் மறைந்திருக்கும் ரசனைகள்
காதலை ஓரளவாக அல்ல
ஆழமாக உணர வைக்கின்றன

அழகானவன் அல்ல
எனக்கு மட்டும்
அழகாய் தெரிபவன்