ஒன்றும் சொல்லாத கண்கள் கூட
வாழ்நாள் முழுதும் பேச வைக்கும்

யாருமற்று
வெறிச்சோடி கிடக்கும்
மொட்டை மாடியாய்
மனம் நீயில்லா
பொழுதுகளில்

அருகில் வந்தாள் என்றால்
நாட்கள் பொழுதல்ல
கனவாகவே நின்றுவிடும்

அழகான இடத்திற்கு அழைத்து
சென்று என் காதலை
சொல்ல ஆசைதான் ஆனால்
நீ என்னுடன் இருக்குமிடம்
எல்லாமே அழகாய் தெரிகிறதே
என்னதான் நான் செய்ய ?

மெல்லிய குரலில்
சொன்ன பெயர்
மனதை தழுவுகிறது

நீ காவலா காதலா
அறியாத போதும்
அழகாய் தொடர்கிறது
பயணம்
முடிவில்லா
மன பாதையில்

மழைத் துளியின்
மென்மை போல
பாசம் மனதைக் கட்டி
அணைத்து அமைதியை வழங்குகிறது

நெருக்கத்தில் நிற்கும் பார்வைகள்
நேரத்தை நிறுத்தும்
மாயையை உண்டாக்குகின்றன

கண்களால் தொட முடியாத
எதையாவது மனசு
தொட்டதேயானால்
அது காதல்தான்

இதயம் தேடிய அமைதியை
ஒரு சிரிப்பு மட்டும் கொடுத்துவிட்டது