உன் பேரழகில்
அடங்கும் சூரியன்
என் இதயத்தில்
மீண்டும் உதிக்கிறது

கண்ணோட்டம் மட்டும் போதாது
உயிரோட்டமும்
சேர வேண்டும் காதலில்

முகம் சிரிக்கிற போதும்
உள்ளம் அதில்
அவளை மட்டும் தேடுகிறது

கண்ணாடியில்
பிரதிபலிக்காத அழகு
காதலின் தீண்டல்களில்
மட்டும் தெரியும்

பார்க்க மறுத்த
விழிகளும் காத்துக்கிடக்கு
உன்னன்பில் தொலைந்து

காத்திருத்தலும்
சுகம் தான்
தொலைதூர
காதலில்

இதயத்தில் பூத்த மலர்
போல காதல்
வாழ்வின் ஒவ்வொரு மூச்சிலும்
மணமாக பரவுகிறது

இத்தனை மெனக்கெடல்
எதற்கு
ஒரு நொடியென்
விழிகளை வாசித்தால்
மன ஏட்டை
புரிந்து கொள்வாயே

காணவில்லை
என்று தேடியதில்லை
நீயும் நானும்
தொலைந்தால்
நமக்குள்
தான் என்றுணர்வதால்
நம் மனங்கள்

கைகளை இணைக்கும்
அந்தச் சிறிய நொடியில்
பிரபஞ்சம் நிற்கிறது போல
ஒரு அமைதி