துரதிர்ஷ்டம் என்ற வார்த்தை
முயற்சி செய்யாதவர்களுக்காக மட்டுமே

ஒருவரால்
நிராகரிக்கபடும் அன்பு
மற்றொருவரால்
கொடுக்கப்படலாம் அன்பு
என்றும் அனாதையல்ல

தேவையான இடத்தில்
முற்றுப்புள்ளி கட்டாயம்
வேண்டும் இல்லையேல்
வார்த்தையும் வாழ்க்கையும்
அர்த்தமில்லாமல் போய்விடும்

துன்பம் நம்மை உடைக்காது
அது நம்மை புதிதாக வடிக்கிறது

வாழ்க்கை ஓர் ஒப்பந்தம் இல்லை
அதனால் எல்லாமே நியாயமாக இருக்காது

தந்தையின் கடல் அளவு
கோபம் கூட
நொடிப்பொழுதில்
அடங்கி விடுகிறது
தன் மகளின்
சிறு கண்ணீர் துளிகளில்

நேசிப்பவர்களை பாராட்டு
தேவை படுபவர்களுக்கு
உதவி செய்
காயபடுத்துபவர்களை
மன்னித்து விடு
விலகி செல்பவர்களை
மறந்தே விடு

இருக்கது ஒரு வாழ்க்கை
அத ஊருக்காகவும்
உறவுக்காகவும் வாழாம
நமக்காக வாழனும்
நமக்கு பிடிச்ச மாதிரி

இலக்கு தெளிவாக இருந்தால்
தடைகள் குறைவாக தோன்றும்

மீள முடியாத சோகம்
என்றெல்லாம் ஒன்றுமில்லை
அதைவிட பெரிய கனமான
சோகம் வரும் வரையே