பொறாமை ஒரு நஞ்சு
அதை அடக்காவிட்டால்
உன் வாழ்க்கையே அழிகிறது

காயங்கள் குணமாக
காலம் காத்திரு
கனவுகள் நினைவாக
காயம் பொறுத்திரு

தவமின்றி கிடைத்த வரமே

சோகத்தில் பேசப்படும் மெளனம்
உரையாடலைவிட ஆழமாய் பதியும்

கோபமும் ஒரு வகை
அன்பு தான்
அதை அனைவரிடமும்
காட்ட முடியாது
நெருங்கியவரிடம் மட்டுமே
காட்ட முடியும்

வாழ்க்கை சொல்லாத
பாடங்கள் தான்
மிகவும் பயனுள்ளவை

முடியாது என்பது
மூடநம்பிக்கை
முடியுமா என்பது
அவநம்பிக்கை
முடியும் என்பது
தன்னம்பிக்கை

நாம தடுக்கி விழுந்தா
தூக்கிவிட இரண்டு கைகளும்
ஏறிமிதிக்க நான்கு கால்களாவது
காத்திருக்கும்

பெரும் துயரத்தையும்
கடத்தி விடும் சிறு பாலம்
நம்மீது அன்பு
கொண்டவர்களின் புன்னகை

முடியுமா என்று யோசிக்காதே
எப்படி முடிப்பது
என்று மட்டும் சிந்தி
வழிகள் தானாகப் பிறக்கும்