கப்பலில்லா
துறைமுகத்தில்
பயண கைதியானேன்
வந்தாய் நீயும்
கரைசேர்க்க
வாழ்க்கை படகாய்

நெஞ்சில் காற்றாக நுழைந்தாள்
பின்னாடி மூச்சே மறந்தேன்

மூச்சின் சூடு
விரலின் தொட்டு
இரவில் உருவான
கனவின் நீட்சியே

அழகில் துவங்கி
ஆசையில் முடியும்
சில நேரங்கள்
நினைவாகவே ஒளிந்திருக்கும்

என் கிறுக்கல்கள்
எல்லாம்
நம் நினைவின்
செதுக்கல்கள்
மன தரையில்
என்றும் சிதைந்திடாத

உருகும்
ஒரு நிலை வந்தால்
உருகிட வேண்டும்
உனக்குள் அன்பே

அழகை பார்த்து விரும்பவில்லை
அதற்குள் மறைந்த அமைதியே
என்னை ஈர்த்தது

வழி தவறியாவது
வர மாட்டாயோ
என் விழிமுன்னென
காத்திருக்கிறேன்

பார்வையின் நெருக்கத்தில்
உடல் காந்தமாய்
இழுத்துக் கொள்கிறது

நம்மை நனைத்த
மழைதுளி காய்ந்தபோதும்
நாம் இணைந்த நினைவு
துளி இன்னும் ஈரமாகவே
உள்ளது மனதில்