நீ நிலவு
அழகில் மட்டுமல்ல
தொலைவிலும் நான்
உன்னை ரசிக்க முடியும்

மௌனம் கூட அவளுடன்
ஒத்திசைவு கொள்ளும் போது
குளிர் கூட சூடாகிறது

உனை
வர்ணிக்கும் போதே
கவிதையும்
கொஞ்சம் வெட்கப்படுகிறது

மௌனமாக வந்து
மனதைத் தொட்டு
பாசம் மெதுவாக
உயிரோடு கலந்து பரவுகிறது

அவன் இல்லா
இரவுகளில் தேய்வது
நிலவு மட்டுமல்ல
நானும் தான்

நம் இதயங்களின் உரையாடல்
மொழிகளைக் கடந்து
ஒரு தீவிரமான
காதலாகிப் போயிருக்கிறது

விழி
மொழி புரிந்தும்
மௌனத்தை
பரிசளித்து
நீயே
என் விடையாகிப்போனாய்

காதல் என்பது
கண்களில் பிறந்து
இதயத்தில் வாழ்ந்து
நினைவுகளில் நிறைவதாம்

தொல்லைகள்
இல்லா தொலைவில்
நம் உலகமும்
பேரழகு

நிமிடங்கள் நீண்ட நெடிய
நினைவுகளாய்
மனதில் மலர்கின்றன