மழைத்துளியில் விழும்
இரு கண்கள் கூட
ஆயிரம் ராகங்களைப் பாடுகிறது

உன் கண்களில்
காதல் இருக்கிறது
ஆனால் உன் பார்வையில்
ஆசை மறைந்து கிடக்கிறது

விரல்கள் தவழும் பாதை
கவிதையை விட
லாவணியம் கொண்டது

தாங்கிக் கொள்ள முடியாத
வலி யாருக்காக வாழனும்னு
ஆசை பட்டோமோ அவங்களே
வேண்டாம்னு சொல்றது தான்

முழு உலகமே விலகினாலும்
ஒரு இதயத்தின்
துணை போதும்
வாழ ஆசைப்பட

காதல் அலைபாயும்
கடல் போன்றது
கரை சேர்ந்தாலும்
மீண்டும் திரும்பி வரும்

கண்ணனுக்காக
காத்திருக்கும்
ராதையாய்
உனக்காக நான்
உனைக்காண

மூச்சு அருகில் உணரப்படும்
அமைதியே காதலின்
ஆழமான மொழி

மௌனம் பேசும் இடம்
எங்கு என்றால்
இருவரும் அருகில்
இருக்கும் அந்த நொடி

அவள் சிரிப்பில்
ஒளிந்திருக்கும் அமைதி
ஒரு உலகத்தை மறக்கும்
வலிமை உடையது