இதயம் ஓரமாய்
ஒரு பெயர் ஒலிக்கிறது
அதுவே வாழ்க்கை பேசும் மொழி

மழை பெய்யும் இரவில்
காதல் இசையாக விழுந்தது

காயத்தின் வலிகூட
சுகமான காதலாகும்
காயப்படுத்துவது
நீயென்றால்

உன் மார்பில்
சாய்ந்ததும்
உறக்கமும்
தழுவி கொள்கிறது
மனதிலும்
நீ எனை மட்டுமே
சுமக்கின்றாய்
என்ற நம்பிக்கையில்

இரவில் நிலா
தேவை இல்லை
நினைவுகள் ஒளிக்கின்றன

பாசம் காட்ட
பல உறவுகள்
எனை சுற்றிருந்தாலும்
என்னிதயத்தை
அலங்கரிப்பது
பட்டாம்பூச்சியாய்
நீயே

சென்றபோதும் தங்கிவிட்டாய்
மனதில் வந்த
வழியை பார்த்து
ரசிக்கிறது விழியும்
மீண்டும் வருவாயென

நினைவுகள் வந்து
செல்லும் போது
நெஞ்சுக்குள் நீ மட்டும்
இடம் பிடித்திருக்கிறாய்

நிழலாய் வரும் நினைவுகள்
பாசத்தின் நீளமான பாதை

உதடுகள் சொல்பதைக் காட்டிலும்
மௌனமே அதிக கவர்ச்சி