மௌனமாகவே
தீண்டும் விரல்கள்
உள்ளத்தில் குமுறும்
பரபரப்பை தூண்டும்

உன்னை நினைத்தால் காலம் நின்று விடும்
ஆனால் உன்னை அருகில் கொண்டால்
வாழ்க்கையே சுடர் விடும்

கண்களில் பசுமை
மிதக்கும் தருணம்
காதல் பிறக்கும் நொடி

பொழுதுபோக்குக்காக
உன்னிடம் பேசவில்லை
பொழுதெல்லாம் நீ வேண்டும்
என்பதால் தான் பேசுகிறேன்

காற்றில் கலந்த குரல்
இதயத்தின் இசையை மாற்றுகிறது

மழை நனைக்கும் நேரம்
காதலின் வாசம் பரவுகிறது

எண்ணத்தின்
ஓசை நீயாக
கண்களுக்குள்
வண்ண கனவாய்
நாமே

நிலவுக்கும்
ஒருநாள்
விடுதலையுண்டு
உன்
நினைவுக்கு
ஒருபோதும்
விடுதலையில்லை

சந்திரனின் ஒளி கூட மங்கும்
காதலின் தீவிரமான பாசம் முன்

கண்ணோட்டம்தான் பழகியது
ஆனா மனசு ஏற்கனவே
உயிரோட பழகிடுச்சு