இதயம் ஒருமுறை நெகிழ்ந்தால்
வாழ்க்கை முழுவதும்
அதே திசையில் செல்கிறது

என் கண்கள் தான்
உன்னை பார்க்கவில்லை
துடிக்கும் என் இதயம்
உன்னை நினைக்காமல் இல்லை

அவள் பார்வையில்
அமைதி இருந்தது
அதைத்தான் என் மனசு
உண்டாயிட்டது

தொடர்வது
பிடிக்கும்
உன்னை
நினைவிலும்

யார் சொன்னாலும் பிடிக்காத
வார்த்தை தான் ஏனோ அவன்
சொல்கையிலே மீண்டும் மீண்டும்
கேட்டிட தோன்றுகிறது

தவிக்கும் இரு
நெஞ்சம் தடுமாறுகிறது
என் நெஞ்சம் என்
காலடி கெஞ்சும்
உன் வருகைக்காக

பக்கத்தில் நீயில்லாத
போதும்
வெட்கத்தில் தடுமாறுது
வார்த்தைகளும்
எங்கிருந்தோ
உன் குரல் அழைக்க

மூச்சு கலக்கும் நேரம்
காதல் கவிதையாக
இரவை எழுதுகிறது

சிரிப்பில் கரையும் மனம்
காதலின் சக்தியைச் சொல்கிறது

மெதுவாக நடக்கும்போதுதான்
காதல் மனதிற்குள்
ஓடத் தொடங்குகிறது