உன்னோடு வாழ்ந்த
ஒவ்வொரு கணமும்
அழகிய கவிதை

புன்னகை மட்டும் போதும்
உடம்பு முழுவதும்
தீப்பிழம்பாய் பரவும் ஆசை

சிலர் வருவது
கடவுளின் ஆசீர்வாதம்
போல இருக்கும்

அன்பு எப்போதும்
சிரிப்பை தராது
ஆனால் சிரிக்க காரணம் தரும்

மார்கழி மாலை மஞ்சள்
வெளிச்சத்தில்
உன் குரல் மெல்லிசை
போல் ஒலிக்கிறது

இரவும் தூங்கவில்லை
காரணம் நினைவுகளின்
பரிசல் ஓட்டம்

மூச்சுகள் ஒன்றாக கலந்தால்
நேரமே நிற்கும்

விரல் தொடும்
அந்தச் சிறு நொடி
உயிரையே உருக்கும்
கனிவு கொண்டது

விலகி இருந்தாலும்
ஒவ்வொரு துடிப்பிலும்
இருக்கிறாய் என்பதே
காதலின் வலி

மறந்துப்போன
மகிழ்ச்சியை
மறுபடியும்
மலர
வைத்தாய் நீ...