கவிதையை
ரசிக்கும் போதும்
அதில் அழகிய
வரிகள் நீ

இருவர் பேசாமல் உட்கார்ந்தாலும்
அந்த மௌனம்
காதலாக பரிமாறப்படுகிறது

நீ என்னை கண்களில்
வைத்துப் பார்க்கும் போதெல்லாம்
என் இதயம்
ஒரு மெளனக் காதல்
பாடலாக மாறுகிறது

காலம் எல்லாவற்றையும்
அழிக்கும் என்பார்கள்
ஆனால் உன் புன்னகையை மட்டும்
காலத்தால் தொடக் கூட முடியாது
அது என் உயிரில் உறைந்த வரம்

கண்ணால் பேசியே
கற்று கொடுத்தாய்
என் கண்களுக்கும்
காதலிக்க

உன் மனம்
வாடிட கூடாதென்றே
பாதுகாக்கிறேன்
நம் காதல்
மலரை வாடாமல்

கைகளின் ஊடாக
பாயும் மின்சாரம்
விருப்பத்தின் நெருப்பு

காதலின் மென்மை
காயமுற்ற ஆன்மாவை கூட
ஆறுதலால் நிரப்புகிறது

மெல்ல மெல்ல பேசும்போது தான்
ஆசை உருக்கொண்ட புன்னகை
கைகளில் ஆட்டம் போடுகிறது

மனதுக்குள் பிறந்த வலி கூட
காதலின் முத்தம் போலத் தெரியும்