கனமான பொழுதுகளும்
கண நொடியில்
கரைகிறது
உடன் நீயிருக்க

உன்னிடம்
கற்று கொண்டதை
கற்று தெளிகிறேன்
இப்படி
வெட்க படுகிறாயே
காதல் கணவா

நீ என்றோ
அனுப்பிய குறுஞ்செய்தி
எனை இன்றும்
காத்திருக்க வைக்குது
நீ வருவாயென

மை கொண்டு
சிந்த விரும்பவில்லை
கண்ணீரை
உன் மடி சாய்ந்து
அழுது தீர்த்திடவே
ஏ(தா)ங்கி கொண்டிருக்கு
இந்த மனமும்

இதயம் காயமடைந்தாலும்
மீண்டும் மலர வைக்கும் சக்தி
காதலுக்கே உண்டு

நிழலின் நடுவே கூட
காதல் மென்மையான ஒளியாக
இதயத்தை ஒளிரச் செய்கிறது

மௌனத்திலும் காதல் பேசும்
பிரிவிலும் இதயம் தேடும்

தேடவில்லை என்று வருந்தாதே
உன்னை தொலைத்தால் தானே தேடுவதற்கு...

தட்டி விடவே
நினைக்கிறேன்
ஒட்டிக் கொள்ளும்
உன் நினைவுகளை

மௌனம் சில நேரம்
பாசத்தைக் காட்டும்
மிக ஆழமான வழி