எண்ணற்ற நட்சத்திரங்கள் இருந்தும்
உன்னிடமே மயங்குகிறேன்
மாயம் செய்ததென்னவோ

உதட்டு சாயத்தை
கலைத்த அவனே அதை
மீண்டும் முத்தத்தால் மீட்டு தா

கண்கள் பேசும்
மொழியைக் கேட்க
என் இதயம்
ஆர்வமாக துடிக்கிறது

வார்த்தைகள் இல்லாத நேரத்தில்
கண்கள் காதலிக்க ஆரம்பிக்கும்

அரவணைக்கு
உன் மூச்சு
காற்றுக்குள்
அடைக்கலமானது
மனமும் இதமாக

ஒரு சிறு கருணை கூட
மனதை முழுதும்
பாசத்தால் நிரப்பி
உயிர்க்கு ஆறுதலாகிறது

நீ விழிகளில்
கவிதை எழுத
என் விழிகளுக்கு
மையிடுகிறேன்
மையலோடு

தூரமாயினும் உள்ளம்
உருகி எல்லா
நாளும் உன்னை
நினைக்க தோன்றும்
அன்பு போதும்

கிடைப்பது நீயாக இருந்தால்
இழப்பது எதுவாக
இருந்தாலும் சம்மதம்

சண்டைகள் கூட
ஒரு விதமான
சுவாரசியம் என்பதை
அறிந்தது உன்னிடம் தான்