வார்த்தைகள் தேவைப்படாத
தருணத்தில் கூட
பாசம் இரு உயிர்களை
இணைக்கும் பாலமாக உருவாகிறது

என் பாதம்
தொடும் துளிகளை
பன்னீரெனப் பருகுகிறாய்
பாவமோ சாபமோ
எனையே சேரட்டும் அன்பே

நான் உன்னை
பார்த்த போது புரிந்தது
காதல் கவிதையாக
மட்டும் இல்லாமல்
உணர்வின்
அடையாளமாகவும் இருக்கும்

உறக்கத்தை துரத்தி
கனவுகளை
கோர்த்து கண்களும்
காத்திருக்கு
நீ வருவாயென

மௌனமாக
நீர் ஒட்டும் கண்ணொட்டம்
ஒரு வாழ்நாளுக்கு
காதல் பாவனையாகிவிடுகிறது

எப்பொழுது ஒருவர் மீது
அதிகமாக கோபம் கொள்கிறாயோ
அப்பொழுதே புரிந்துகொள்
நீ அவர்கள் மீது
உயிராய் இருக்கிறாய் என்று

தொடர்ந்த தொடுதலில்
நேரமே நின்று
காதலின் ஓசையாய்
மட்டும் ஒலிக்கிறது

மனம் தப்பிக்க
முயன்றால் கூட
காதல் பாதையை
மறக்க முடியாது

கனவு இல்லாத இரவுகள்
கூட இருக்கலாம் ஆனால்
உன் நினைவுகள் இல்லாத
இரவுகள் இருக்க
வாய்ப்பே இல்லை

அரை நொடி
நிகழ்வையும்
ஆயுள் வரை
அசைபோடுவதுதான்
காதல்