விழிகளில் பூக்கும் காதலும்
வார்த்தைகளில் மிதக்கும் நேசமும்
உன் அருகினில் என் உலகம்
உணர்ச்சிகளின் வானவில்
தீண்டலே நம் காதல்

என்னுலகம் பெரிதென்றாலும்
என்னுள்ளம்
வட்டமிட நினைப்பது
உன் மன வானில்
மட்டுமே

மழைநீர் போல
சிதறும் நினைவுகள்
அவற்றில் பாசமே மின்னல்

உன்னில் பாதியான
பின்னே என்னுள்
நான் முழுமையானேன்

அன்பே என்றாலே
அது நீயென்றாகி
போனது
என் பேரன்பே

மனதை புரிந்தும்
வலியை தருகிறாயே
என்ற வருத்தமிருந்தாலும்
உன்னை கோபிக்கவோ
வெறுக்கவோ
எப்போதும் துணிந்ததில்லை
இந்த மனம்
அத்தனை காதல் உன்மீது

மௌனத்தில் கூட
காதலின் ஓசைகள் கேட்கும்
அதற்கு இரண்டு இதயங்கள்
மட்டும் போதும்

இயந்திரமாய்
சுழலும் வாழ்க்கையில்
என் இதயமும்
சில எதிர்பார்புகளோடு
வாழ்ந்துக்கொண்டு
இருக்கென்றால்
அது நீகாட்டும்
அன்பினால் மட்டுமே

காதலின் தோல்வியை விட
கொடுமையான நரகம்
வேறேதுமில்லை

உன் புன்னகை கண்டு
கண் விழிக்கையில்
அன்றைய தினம்
சுகமாய் பிறக்கிறது