சிறு நினைவுகள் கூட
இதயத்தை நனைத்து
வாழ்க்கையின் வெறுமையில்
பாசத்தின் ஒளியைப் பரப்புகின்றன

உன் அருகாமை
என் இதயத்தின்
இனிய சங்கீதம்

ஓசையில்லா
பாஷையில்லா
நீண்ட மௌனமும்
பிடித்துதானிருக்கு
உன் சுவாச
தீண்டலில்

அத்தனை எளிதல்ல
உன் நினைவுகளில்
இருந்து விடுபடுவது

உன் காதலின் முன்
என் அன்பெல்லாம்
வெறும் பூஜியம் தான்

என் கவலைகளுக்கு
நீ மருந்தாகின்றாய்
உன் கவலைகளை
மறைத்து

காதுக்குள் ரீங்காரமிடும்
உன் குரலொலி
கேட்டு கம்மலும்
தலை கவிழ்ததோ
நாணத்தில்

உன் கண்களின் உவகை
என்னை கவிதையாக மாற்றுகிறது

நீ நகர்ந்த
பின்பும்
எனை
நகர விடாமல்
கட்டி போடுகிறது
நாம் ரசித்த
நொடிகள்

யாரின் இடத்தை
யார் நிரப்பினாலும்
எனக்கான
உன்னிடத்தை
யாராலும்
நிரப்பிட முடியாது
அன்பில்