மழைத்துளி விழும் போது கூட
இதயம் காதலை உணர்கிறது

கவியெழுதும் இதழ்களுக்கு
கொஞ்சம் ஓய்வுகொடு
களைப்பாறி கொள்ளட்டும்
இளைப்பாறி கொள்கிறேன்
நானும்

நெருக்கத்தில் மூச்சுகள்
கலக்கும் போது
நேரமே நின்று விடுகிறது

உருகும்
ஒரு நிலை வந்தால்
உருகிட வேண்டும்
உனக்குள் அன்பே

உன் புன்னகையின் ஒளி
என் ஆன்மாவை
வெளிச்சமாக்கி ஒளிர்விக்கிறது

பார்வையில் தோன்றிய ஒளி
இதயத்தின் இருளை உடைத்தது

மௌன
கவிதை நீ
ரசிக்கும்
ரசிகை நான்

நீ பேசும்
ஒவ்வொரு சொல்லும்
என் இதயத்துக்குள்
காதல் ராகமாக ஒலிக்கிறது

கண்களில் பரிகாசம் இல்லாமல்
காண்பதற்கே காதல் திறக்கும் வாசல்

மௌனம் கூட
சில சமயம்
காதலின் இனிமையான ஒலி