என்னை தொல்லையென
நினைத்து தொலைத்த
விட்டாய் ஒரு நாள்
தொலைத்து விட்டோம்
என்று வருந்துவாய்

காதல் என்பது ஒரு பூ
அதை சரியான முறையில் பராமரித்தால்
அதன் மணம் வாழ்நாளின்
இறுதி வரை நம்மை தொடரும்

அழகான வார்த்தைகள்
இல்லாமல் கூட
உணர்வுகள் மட்டுமாக
பேசும் நேரமே
அன்பின் உச்சம்

மௌனத்தின் நடுவே
அவள் மூச்சு மட்டும்
காதலுக்குப் பதில் சொல்கிறது

இரவுகளும்
அவளை நினைத்து
விழித்திருக்கலாம் போல
தான் ஒளிக்கவில்லை

சிரிப்பில் மறைந்த நிமிடம்
வாழ்வின் இனிமை

இரவின் அமைதியில்
அவளின் மூச்சு
இசையாக ஒலிக்கிறது

தொடராத கண்ணோட்டமும்
தொற்றாத ஆசையையும்
ஒரே நேரத்தில் உணர வைத்தவள்

இருளுக்குள்
அகப்பட்டுக் கொண்டது
வெட்கங்களும் பேசியே
உனை கொல்லப் போகிறேன்
தைரியமாய் விழிகளால் சுகமாய்

கண்கள் பேசும் தருணத்தில்
மொழிகள் தாமாகவே
மௌனமடைகின்றன