என் சுவாசம்
நிறுத்தப்பட்டாலும்
உன் சுவாசம்
எனை உயிர்ப்பிக்கும்
மரணமே கிடையாது
நீயிருக்கும் வரை

காதல் என்றால்
ஓர் இழைபோல இணைவில்லை
அது உயிரோடு நகரும் உணர்ச்சி

இரு இதயங்கள் மௌனத்தில்
உரையாடும் போது
உலகமே மழையாக மாறுகிறது

வெறுக்கப்பட்ட
தனிமையையும்
ரசிக்க
வைக்கிறாய்
என்னுள்ளிருந்து

ஏட்டில்
பலவரி கவிதை
கிறுக்கினாலும்
எப்போதும்
பிடிக்கும் நெற்றியேட்டில்
என்னவன் கிறுக்கும்
இருவரி கவிதை

காத்திருத்தல்
காதலில் சுகம் தான்
அதற்காக
அடுத்த ஜென்மம் வரை
காத்திருக்க வைத்துவிட்டாயே

கடந்து போறது தான்
வாழ்க்கை ஆனால் மறந்து
போற அளவுக்கு மனசு
மறத்து போகலையே

கைகளால் பிடிக்க முடியாத
உணர்வுகளும் இதயத்தில்தான்
இழைபின்னி கிடக்கின்றன

ஒரு முறை
உண்மையாக காதலித்தால்
வாழ்க்கையின் இறுதி வரை
அந்த உணர்வு உயிர்வாழும்

தொட்டது கைகள் அல்ல
உயிரின் நடுநரம்பு