உன் மௌனத்தை
மொழி பெயர்க்க
முனைந்தேன் வார்த்தைகள்
நிசப்தமாய் அலைகின்றன

மறைந்திருந்து கேட்டாலும்
மனதை மயக்கும்
இசையாய்
என்னை மயக்குகிறாய்
ரசிக்க வைத்தே உனை

இலக்கணப் பிழையற்ற
கவிதை என்றால் அது
உன் நெற்றி முத்தம்

சுழற்றும்
சூறாவளியிலும்
நிலையாக
நிற்கும் நான்
உன்
நினைவுத்தீண்டலில்
தடுமாறிப்போகின்றேன்

அருகில் நின்று
மூச்சை கலந்தால்
உலகமே நின்றுபோவதை
உணர்கிறேன்

தோளில் சாயும் சுகம்
நாளெல்லாம் தேடும் ஓய்வு

என் வசந்தம்
காலத்தில் இல்லை
உன் காதலில்
அன்பே

கனவின் மிச்சத்தை
உயிர்ப்பிக்காமல்
உணர்விண்றியே
உதயமாகிக் கொண்டுதானிருக்கிறது
ஒவ்வொரு விடியலும்

துவட்டுவது
உன் கரங்கள்
என்றால்
நீராடுவேன்
மீண்டும் மீண்டும்
என்னவனே

கனவிற்க்கும் நிஜத்திற்க்கும்
ஒரு வித்தியாசம்
கனவில் என் அருகில் நீ
நிஜங்களில்
உன் தொலைவில் நான்