நாங்கள் சேர்ந்தாலும்
எப்போதும் தொலைந்து
போகாத ஒரு உறவு உருவாகும்

கால்கள் தடுமாற
கால் கொலுசும்
கவிதை பாடுது
உன் நினைவு
போதையில்
தள்ளாடி

கண்ணோட்டத்தில் தொடங்கிய காதல்
இதயத் துடிப்பில் தங்கியிருக்கிறது

காதலால்
வாழ்ந்தவர்களை விட
ஏமாந்தவர்கள்
தான் அதிகம்

கைகள் இணையும் நேரத்தில்
உலகமே நின்றுவிடுகிறது
போல உணர்வு

அவளது சிரிப்பில்
பதுங்கி இருந்தது
என் அமைதியின் அர்த்தம்

காதல் பேசும் மொழி
மௌனத்தையும் இனிமையாக்குகிறது

சிரிப்பு அவளுடையது என்றால்
உலகம் முழுவதும் பிரகாசம் பெறும்

கடைக்கண் பார்வைக்கு
பின்னால் இருக்கும்
அவளின் ஆசை
ஒரு கவிதை போல்
மெதுவாக நுழைகிறது

அருகில் வந்தாலும்
கண்களால் பேசும்
அந்த பார்வை
எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிடும்