உன் நினைவுகளுக்கு
உருவம் கொடுத்தால்
உலகின் அழகிய
சிலை நீதான்

தீண்டாத விருப்பங்கள்
சுடர்கொண்டிருக்கும்
ஆசையின் நெருப்பு போல

கையை பிடிக்கும்போது மட்டும் அல்ல
மனதை புரிந்துகொள்ளும்
போது தான் காதல் உண்மையானது

விட்டு செல்கிறேன்
பாத சுவடுகளை
பயணம் முடியுமுன்
தொடர்ந்திடுவாய்
என்றே

கண்ணோட்டம் மட்டுமே
போதுமானது
இதயம் முழுவதும் புரண்டுவிட

அழுத்தமான அணைப்பில் கூட
மூச்சு மங்கும் போது தான்
காதல் உணர்வின் ஆழம் தெரிகிறது

நீயில்லை என்றால் கூட
காதல் மட்டும் வாழும்
ஏனெனில் அது
நான் கொடுத்தது அல்ல
நீ எனக்கு கொடுத்தது

நெருக்கத்தில் உணரப்படும்
இதயத் துடிப்பு
பிரபஞ்ச ராகமாகிறது

விட்டு கொடுத்து
வாழ்வது மட்டுமல்ல காதல்
கடைசி வரைக்கும் விட்டு விடாமல்
வாழ்வதும் தான் காதல்

கை பிடித்த
ஒவ்வொரு நொடிக்கும்
என் தோல் மறுபடியும்
உயிர் பெறுகிறது