இதயத்தின் இருள்
தெருவில் நீயே
ஒளி பாயும் விளக்கு

வெறும் பார்வையில்
வந்த பரவசம்
வார்த்தைகள் தேவைப்படவில்லை

மின்னல் கீற்றாய்
இதயத்தை தாக்கி
புயலாய் மனம் புகுந்து
திமிராய் குடிக்கொண்டாய்
என் இதயம் பறித்தாய்
கல்நெஞ்சக்காரா

உன் உதடுகளின் தேன்
எனை முழுவதும் மீட்டெடுக்கிறது

கரை சேரும்
எண்ணமில்லை
நீந்துவது
உன் காதல்
கடலில் என்பதால்
மூழ்கினாலும்

மழைச்சாரலாய் நீ வர
கவிச்சோலையானேன் நான்!

எனது வாழ்கை முழுதும்
உன் நினைவுகளால்
நிறைந்திருக்க வேண்டும்

உண்மையான பாசம்
எதிர்பார்ப்பின்றி கொடுக்கும்
கரம் போல இருக்கிறது

என் இதயத்தைக் கேட்டால்
அது உன் பெயரையே
மெல்லிசையாக
மெல்லிசையாக உச்சரிக்கும்

காதலின் நெடு தூர
பயணங்கள் நெற்றி
முத்தத்தில் தொடங்குகிறது