எதையும் கண்டு
கொள்ளாத மனம் தான்
உனை கண்டு விட்டால்
எனை கண்களிலேனும்
கடத்திவிட மாட்டாயா
என்றே எண்ணுகிறது

சாரல் மழையோடு
தூறலாய்
நம் காதல்
சேர்ந்தே நனைக்கிறது
என்னை
ஆசை மழையில்

எழுதுகோலின்றி
பல கவிதைகள்
வடிக்கின்றது
உன் விரல்கள்

நேசத்துடன் உன் விரல்
தனில் என் விரல் கோர்த்து
மரணம் வரை நம்
உறவை தொடர ஆசையடி

கண்கள் சந்திக்கும் மௌனம்
சொல்லாத காதலை எழுதுகிறது

ஆரவாரமின்றி வந்தவள்
மெல்ல என்னுள் கலந்தாள்
இறுதியில் என்
ஆயுள் துணையாகிப்போனாள்

அன்று இரவெல்லாம்
பகலுக்காக காத்திருந்தேன்
உன்னை நேரில் காண்பதற்கு
இன்று பகலெல்லாம்
இரவுக்காக காத்திருக்கிறேன்
என் கனவில் காண்பதற்கு

ஒருவர் மீது
காதல் வர ஒரு காரணம் இருக்கும்
ஆனால் அந்த காரணம் தான்
யாருக்கும் தெரிவதில்லை

கண் பார்த்த தருணம்
காதலானதா என தெரியவில்லை
ஆனால் இதயத்தை மறந்தது
அந்த நொடியில்தான்

கண்முன் நடமாடா
விட்டாலும்
நீ என்முன்
தானிருக்கின்றாய்
கண்ணோடு
கலந்த காட்சியாய்