மழைத்துளி போல
விழும் பார்வை
ஆன்மாவை நனைக்கிறது

தொடுவதற்குள் தேடும்
அந்த துடிப்பு தான்
ஆசையின் உண்மை பரிமாணம்

மழை துளி விழும் போது கூட
அவளின் தொடுதல் நினைவாகும்

பார்வையில் ஒளிந்திருக்கும்
அந்த மென்மை
இதயத்தின் கதவை திறக்கிறது

மூச்சு அருகில் உணரப்படும்
நொடிகள் தான் காதலின் ஆழம்

சந்திரன் கூட பொறாமைப்படும்
புன்னகை தான் என்னை ஈர்க்கிறது

என் காதலின்
கருவறையும் நீ
கல்லறையும் நீ

சிலமுறை சண்டை
பலமுறை சமாதானம்
மீண்டும் புதிதாய்
காதலென்றே
நிறைவடைகிறது
நம் உரையாடல்
அடுத்து
எப்போதழைப்பாய்
என்ற ஏக்கத்துடனேயே

ஒரு முறை
பார்த்தால் மட்டும் போதும்
உன் கண்களில்
என் வாழ்வை கண்டேன்

பார்வை மோதிய நொடியில்
மனம் வழி தவறியது