வெளிச்சமாக பேசாமல்
இருளிலும் மனதை உருக்கும்
காதல் ஒரு கரிசனம்

உனக்காக
பொறுமையாக
காத்திருப்பதும்
ஒரு அழகு தான்

தொட்டதில்லை என்றாலும்
உள்ளத்துள் எப்போதும்
வாழும் ஒருவரே காதலன்

பயணம் முன்நோக்கி
தொடர்ந்தாலும்
மனம் பின்நோக்கியே
நகர்கிறது
நீ வருவாயென

கோர்த்து வைத்த
வார்த்தைகளை
எல்லாம்
கொய்து விட்டாய்
பார்வையில்

கண்களில் விழுந்த சிரிப்பு
மனதின் எல்லைகளை உடைத்தது

காதல் என்பது
ஒரு உணர்வு அல்ல
உன்னுடன் வாழும்
ஒவ்வொரு நொடியும்

வாழ்க்கை என்று
ரசித்த உன் வரிகளெல்லாம்
எனை வதம் செய்கிறது
வெறும் வார்த்தை என்று
நீயெனக்கு உணர்த்த

கண்ணோட்டத்தில்
காதல் இல்லை
அந்த ஒரு பார்வையில்
உயிரோட்டம் இருந்தது

விரல்கள் பின்னிய பின்பு
நெஞ்சங்கள் ஒன்றிணைவது
கதை தான்